خوشی زودگذر

خوشی زودگذر و پایان غم‌انگیز آن:

در فلسفه بودایی، «دوکا» فقط رنج نیست؛ ناپایداریِ همه لذت‌هاست: شادی چون وابسته به شرایط است، با تغییر شرایط به غم می‌گراید. همین ناپایداری است که بودیسم آن را دلیل دلبستگی می‌داند، نه بی‌ارزشی شادی. آیا ارزش شادی به دوامش است یا به کیفیت لحظه؟

راهکار:

این پرسش، شادی را با معیار دوام می‌سنجد؛ اما تجربهٔ انسانی بیشتر به شدت، معنا و حافظه وابسته است. یک بازچینش: شادی کوتاه سرمایهٔ حافظه است، نه قراردادی برای حذف غم؛ پایانِ غم‌گین یک مسیر، کل آن را بی‌ارزش نمی‌کند.