خوش به حال فرهاد؛ تلخترین خاطرش شیرین بود:
پارادوکس حافظه: پژوهشهای روانشناسی نشان میدهند مغز در طول زمان «سوگیری محو عاطفه» را اعمال میکند؛ تلخی خاطرات منفی سریعتر از شیرینی خاطرات مثبت رنگ میبازد. برای همین است که گذشته اغلب نوستالژیکتر از آنچه واقعاً بود به یاد میآید. فرهاد اگر هم رنج کشیده بود، حافظهاش بعد از قرنها فقط به شیرینی تعبیر میشود. کدام خاطره تلخ شما بعد از زمان شیرین شده است؟
راهکار:
این جمله میتواند آغاز یک قطعه نثر کوتاه باشد درباره آدمهایی که تلخترین خاطرهشان نام یک نفر است؛ همان جایی که رنج با گذر زمان به نوستالژی تبدیل میشود.