ترسناکترین چیز درباره من: توانایی نادیده گرفتن مهمترین فرد زندگی:
از منظر علوم اعصاب، مغز ما میتواند با فعالسازی قشر پیشپیشانی جانبی، پاسخهای لیمبیک (مرکز عواطف) به محرکهای مهم را خاموش کند. در آزمایشها، افراد ظرف چند ثانیه ارزش عاطفی تصاویر عزیزانشان را سرکوب میکنند. این مکانیسم بقا اجازه میدهد از دلبستگیهای ناسالم فاصله بگیریم. ترسناک اینکه قدرت «بیتفاوتی» از همان مغزی میآید که عشق را میسازد. آیا این توانایی یک ابزار محافظتی است یا یک نقص ارتباطی؟
راهکار:
این تناقض در روانشناسی «دلبستگی ناایمن دوسوگرا» نام دارد؛ جایی که فرد همزمان به صمیمیت نیاز دارد و از آن میگریزد. آگاهی خود از این الگو، نخستین قدم برای تغییر آن است: ذهن شما در حال شناسایی یک مکانیسم دفاعی قدیمی است که روزگاری از شما محافظت میکرد.