پشیمانی از عشق: چرا گاهی از خودمان بدمان میآید؟:
مغز شما بین عشق عمیق و نفرت شدید تمایز فیزیکی قائل نیست. اسکنهای fMRI نشان میدهد هستههای دمدار و پوتامن که مرکز پاداش و اعتیادند، هم با عشق رمانتیک فعال میشوند هم با تنفر. به همین دلیل یک عشق بهشدت قشنگ، پس از شکست، بههمان شدت تبدیل به خودخوری میشود؛ مغز در همان مدار اعتیادآور گیر کرده، فقط سوخت از لذت به خشم تغییر کرده. این پدیده «واژگونی عاطفه» نام دارد. آیا این خود شما هستید که مستحق فحش است یا فقط یک واکنش شیمیایی؟
راهکار:
این خودخوری در واقع تلاش ذهن برای حفظ درس رابطهای است که تمام شده. به جای فحش به خود، آن را نشانهی هوشمندی مغزتان بدانید که میخواهد از تکرار الگوهای ناسالم جلوگیری کند. از خود بپرسید: دقیقاً کدام بخش از آن عشق اینقدر قشنگ بود که حالا ارزش سرزنش دارد؟ همان بخش را بدون شخص مقابل بازسازی کنید.