زندگیهای نزیسته؛ حسرت خودهای ممکن:
در فیزیک کوانتوم، تفسیر چندجهانی میگوید هر تصمیم شاخهای تازه میسازد؛ روانشناسی «خودهای ممکن» همان را درون ذهن میبیند: هویت ما مجموعهای از روایتهای نزیسته است که حافظه به همهشان اجازهٔ ورود نمیدهد. کدام «تو» را بیشتر زندگی میکنی؟
راهکار:
این جمله به «خودهای ممکن» اشاره دارد؛ در روانشناسی، تصور زندگیهای نزیسته میتواند منبع خلاقیت باشد، نه فقط حسرت. برای یکی از آن زندگیها یک پاراگراف بنویس: چه کسی بودی، چه میخوردی، چه میترسیدی. همین نوشتن، شاخهٔ خاموش را به تجربهای زنده در تخیل تبدیل میکند.