پشیمون نشدن از خوبی و مهربانی بدون انتظار:
در روانشناسی اجتماعی به این اثر «فرسایش بازده متقابل» میگویند: وقتی مهربانی بیمرز و بدون هزینه ارائه شود، ذهن گیرنده آن را کالایی فراوان و کمارزش میبیند و قدردانی کاهش مییابد. آزمایشها نشان دادهاند درخواست صریح و مرزگذاری، ادراک ارزش لطف را بالا میبرد؛ پس گاهی کمکردن خوبی، خودِ خوبی را نجات میدهد. مرز، ضد مهربانی است یا نگهبانش؟
راهکار:
خوبی اگر پاسخی نگیرد، لزوماً اشتباه نبوده؛ شاید فقط مسیرش به آدمی رسیده که ظرفیت دیدنش را نداشته. پشیمانی از خوبی معمولاً از جایی میآید که خوبی را با معامله اشتباه گرفتهایم. تفکیک «من خوبم» از «تو باید جبران کنی»، همان مرزی است که خوبی را از فرسودگی جدا میکند.