وقتی تختت با یاد کسی، تابوت میشود:
در روانشناسی خواب، مغز هنگام REM خاطرات عاطفی را با همان شدت احساسی اولیه بازآفرینی میکند، گویی فرد هنوز حضور دارد. برای همین خوابیدن در بستر خالی با یاد معشوق، مرز بین خیال و واقعیت را محو میکند و تشبیه تخت به تابوت کاملاً عصبشناختی است. آیا میدانستید نبود گرمای فیزیکی شریک زندگی، سطح کورتیزول شبانه را بالا میبرد و واقعاً حس «مرگ موقت» میدهد؟
راهکار:
تبدیل تخت به تابوت تنها در صورتی رخ میدهد که خودت را زنده به گور کنی. همین بستر میتواند قایقی باشد برای عبور از دریای خاطرات به سمت ساحل صبح؛ کافی است هر شب به جای دفن شدن، پارو بزنی.