فراموشی عشق و دوست داشته شدن بیتکرار:
در علوم اعصاب، حافظه یک فایل ثابت نیست؛ هر بار یادآوری، مغز آن را دگرگون میکند (بازتثبیت). پس فراموشی یک فرایند فعال است، نه محو شدن. جالبتر: درد جدایی همان مسیرهای درد جسمی را فعال میکند، اما با گذر زمان مغز آن را خنثی میسازد. «هرگز اینگونه دوست داشته نمیشوی» هم از نظر شیمیایی درست است: عشق اول با اوج دوپامین همراه است و تجربه بعدی هرگز همان انفجار را ندارد. آیا میتوان با بازنویسی خاطره، عاشقِ تجربههای جدید شد؟
راهکار:
این جمله را نه تهدید، بلکه تأیید ارزش عشقی بدان که تو خلق کردی؛ تو سرمایهٔ عاطفی لازم برای چنین عشقی را داری. حالا همان مهربانی را متوجه خودت کن: به خودت به همان اندازه عشق بورز که به او میبخشیدی. این کار بزرگکردن فقدان نیست؛ پسگرفتن قدرت از خاطره است.