وقتی خندهات از گریه غمانگیزتر است:
خندهٔ واقعی (دوشن) ماهیچههای دور چشم را درگیر میکند، اما خندهٔ تصنعی فقط دهان را. مغز این تفاوت را میفهمد و ترشح کورتیزول در خندهٔ ساختگی میتواند تا ۲۷٪ افزایش یابد. به همین دلیل، لبخند زورکی از نظر بیوشیمیایی از گریهٔ واقعی فرسایندهتر است. قاضی درونتان این تناقض را حس میکند؟
راهکار:
خندهٔ ساختگی مثل مُسکنی است که درد را پنهان میکند، اما زخم را از چشم حتی خودت هم دور میسازد. گریهٔ واقعی دستکم زخم را میشوید و به آن نور میتاباند.