خنده با دیگری

مرگ نمادین در عشق؛ وقتی خنده با دیگری تاریخ مرگ تو می‌شود:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که طرد عاطفی (heartbreak) همان نواحی از مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی را پردازش می‌کنند (insular cortex و anterior cingulate). یعنی مغز انسان سوختگی عاطفی را دقیقاً مثل سوختگی بدنی حس می‌کند. به‌بیانی، «مرگ» در این متن فقط یک استعاره نیست؛ مغزت واقعاً در حال ثبت یک زخم عمیق است. سؤال به‌جامانده: آیا می‌توان با بازتعریف «مرگ» در عشق، دوباره از نو متولد شد؟

راهکار:

شاید بتوان این حس را بازنویسی کرد: «تو همان روزی نمردی که او خندید، تو روزی زنده‌ای که یاد بگیری خنده‌ات را به کسی ندهی که ارزشش را ندارد.»