وقتی همه چیز را زیادی جدی میگیری:
در روانشناسی، «سندرم جهان عادل» میگوید ما باور داریم دنیا منصف است و مردم سزاوار آنچه میگیرند هستند. وقتی این باور میشکند، خود را مقصر میدانیم تا حس کنترل بر آشفتگی را حفظ کنیم. آیا این خودسرزنشی، تلاشی ناخودآگاه برای بازگرداندن نظم به جهان درهمریختهات است؟
راهکار:
اینکه چیزها را «جدی میگیری» ممکن است نشانهای از «ذهنیت رشد» باشد، نه ضعف. شاید وقتش است که معیار «جدی گرفتن» را از وفاداری دیگران، به یادگیری از تجربه تغییر دهی.