آمادگی همیشگی برای خداحافظی؛ روانشناسی دلبستگی اجتنابی:
در روانشناسی به این سازوکار «دلبستگی اجتنابی» میگویند؛ فرد برای فرار از درد از دست دادن، پیش از آنکه چیزی ترکش کند آماده ترک آن است. مغز این آمادگی را با کاهش انتظار پاداش جبران میکند؛ یعنی بیحسی انتخاب میشود تا غافلگیری حذف شود. پژوهشها نشان میدهند این حالت با کنترلگری رابطه مستقیم دارد، نه با بینیازی.
راهکار:
این آمادگی همیشگی، در واقع زرهی برای پیشدستی بر غافلگیریِ از دست دادن است؛ به همین دلیل کمتر غافلگیر میشوی اما بیشتر تنها میمانی.