دیماه ۱۴۰۴ که به نام خدا بود، خدایی نداشت:
جالب اینجاست که نام «دی» در گاهشمار ایرانی از واژهٔ «دَذوَه» به معنی آفریدگار و خدا گرفته شده؛ در اوستا، دیماه به اهورامزدا تعلق دارد. پس اگر دی ۱۴۰۴ خدایی نداشت، اسمش با تهیاش از همیشه دراماتیکتر است. آیا تو هم ماهی را میشناسی که اسمش با چیزی باشد که از آن خالی است؟
راهکار:
این جمله را میشود برعکس خواند: دیِ تو شاید خدا نداشت، اما تو هنوز هستی؛ و بودنِ تو در یک ماهِ بیخدا، خودش نوعی معناست.