خدا قبول نداره

قضاوت نکردن از روی ظاهر و ریاکاری در دین:

تحقیقات روانشناسی می‌گه: مغز ما برای کاهش ناهماهنگی شناختی، نقص‌های خودمون رو به دیگران فرافکنی می‌کنه (projection). این یعنی کسی که مدعی ایمان هست و دیگران رو محکوم می‌کنه، ناخودآگاه داره از ایمان ضعیف خودش دفاع می‌کنه. جالبه که همین جمله دقیقاً به این مکانیسم اشاره داره. به نظرتون چقدر از قضاوت‌های روزمره‌مون ریشه در ترس از درون خودمون داره؟

راهکار:

این جمله رو میشه اینطور بازنویسی کرد: «هیچکس از باطن کسی خبر نداره، حتی خودش.» قضاوت کردنِ دیگران، آینه‌ای از ناآگاهی خودمونه.