خدا با من است

خدا با من است و شکرگزاری برای همه چیز:

خدا با من است؛ اولین سطر ایمان و امید:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد باور به یک نیروی حامی (حتی غیرملموس) فعالیت آمیگدال را کاهش داده و سطح کورتیزول را پایین می‌آورد؛ پدیده‌ای به نام «تسکین شناختی». آیا این حس برای شما ملموس‌تر از یک جمله‌ست؟

راهکار:

برای تجربه عمیق‌تر این باور، هر روز یک لحظهٔ کوتاه را به یادآوری یک نعمت یا نشانه از حضور خدا اختصاص دهید.

خدا با توست حتی پس از شکست‌ها:

در الهیات اسلامی، مفهوم «معیت» یک پارادوکس شگفت‌انگیز است: خدای متعال که از عرش تا فرش را احاطه کرده، در عین حال به انسان‌ها می‌گوید «من با شمایم». جالب اینجاست که این همراهی در قرآن با دو شرط همراه شده: تقوا (بقره ۱۹۴) و صبر (انفال ۴۶). یعنی این حضور دائمی نیست مگر با گام‌های خودت به سمت او. آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که چرا قرآن روی «شرطی بودن» معیت تأکید دارد؟

راهکار:

این متن یادآور مفهوم «معیت الهی» در قرآن است؛ خدایی که همزمان فراتر از مکان و زمان است و در عین حال با تک تک ما در هر لحظه همراه. این همراهی نه به معنای تأیید همه کارهای ما، بلکه به معنای حضور مشفقانه برای بازگشت است.