خاطره شب آشنایی

نوستالژی شب اول آشنایی؛ همون شبی که اسمت رو نمی‌دونستم:

مغز خاطرات نوستالژیک را مثل فیلم ذخیره نمی‌کند؛ هر بار یادآوری، آن صحنه را از نو بازسازی می‌کند و جزئیاتش را تغییر می‌دهد. از سوی دیگر، ناشناس بودن طرف مقابل در یک خاطره، جذابیت آن را به‌شدت زیاد می‌کند؛ چون مغز برای کم کردن ابهام، دوپامین بیشتری ترشح می‌کند، شبیه مکانیزم قمار. برای همین لحظه‌ی ندانستن اسم، از خود رابطه قوی‌تر شده است.

راهکار:

این حس بیشتر از آنکه فقدان آن شب باشد، فقدان نسخه‌ای از خودت است که هنوز همه‌چیز ممکن بود و هنوز آسیبی ندیده بودی.