خاطره نجات‌بخش

نجات از غم با تصور آغوش عشق:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که تصور یک آغوش گرم می‌تواند همان مسیرهای عصبی را فعال کند که آغوش واقعی فعال می‌کند. مغز ما بین واقعیت و خیال قوی تفاوت زیادی قائل نمی‌شود. این یعنی خاطره‌ای که در ذهن زنده است، همچنان می‌تواند دوپامین و اکسی‌توسین آزاد کند. سوال: آیا شما هم تجربه کرده‌اید که یک خیال چقدر می‌تواند واقعی باشد؟

راهکار:

این جمله یادآور این نکته است که گاهی اوقات قوی‌ترین داروی ما نه در واقعیت، بلکه در خیال‌پردازی‌های ذهن‌مان نهفته است. آغوشی که فقط تصورش هست، می‌تواند همچنان التیام‌بخش باشد.