تیکه سنگین به کسی که ادعای خاص بودن داره:
جالب است بدانید که در روانشناسی اجتماعی، «اثر فرکانس» میگوید هرچه یک رفتار بیشتر تکرار شود، در ذهن دیگران به عنوان «هنجار» ثبت میشود. یعنی کسی که با همه خاطره دارد، عملاً «خاص بودن» را به «عمومی بودن» تبدیل کرده است. اینجا تناقض جالبی شکل میگیرد: ادعای انحصارطلبی در عین اشتراکگذاری گسترده. سوال: آیا واقعاً میتوان هم «برای همه بود» و هم «خاص ماند»؟
راهکار:
این جمله یک طعنهی هوشمندانه به کسی است که ادعای خاصبودن دارد اما رفتارش خلاف آن را نشان میدهد. اگر میخواهی پاسخ محکمتری بدهی، میتوانی بگویی: «خاطرهسازی با پاها کار هرکسی نیست، ولی لابودن رو فقط خاصها بلدن.»