چرا طعم بعضی اشکها را فراموش نمیکنیم؟:
آیا میدانید اشکهای ناشی از احساسات (برخلاف اشک بازتابی) حاوی پروتئینهای خاص و هورمونهای استرس مثل کورتیزول هستند؟ مغز انسان این خاطرات را با کمک آمیگدال و هیپوکامپ بهشدت تثبیت میکند تا بقا را تضمین کند. این یعنی طعم اشک فقط یک حس نیست، بلکه یک ابزار تکاملی برای یادآوری آسیبهاست. پس شاید فراموش نکردن طعم اشک، نشانه هوشمندی بدن در حفاظت از ماست. حالا به این فکر کنید: آیا میتوانید طعم اشکهای شادی را هم به خاطر بیاورید؟
راهکار:
این جمله به ما یادآوری میکند که احساسات عمیق، ردپای فیزیکی در بدن میگذارند. جالب است بدانید که اشکهای احساسی حاوی هورمونهای استرس مانند کورتیزول هستند و مغز با فعالسازی آمیگدال و هیپوکامپ، این خاطرات را قویتر رمزگذاری میکند. شاید دلیل ماندگاری طعم اشک، همین واکنش شیمیایی بدن باشد.