خاطرات بد

دلتنگی برای خاطرات و سنگینی موها:

حافظه قوی یک مجازات است:

انگیزه گرفتن از گذشته تلخ:

خاطراتی که ارزش ثبت در ذهن ندارند:

مغز انسان هر شب طی فرایند 'پالایش سیناپسی'، خاطرات کم‌استفاده یا آسیب‌زا را تضعیف می‌کند. این دقیقاً همان کاری است که شما به‌طور آگاهانه پیشنهاد می‌دهید. جالب است بدانید که نوروپلاستیسیته به شما اجازه می‌دهد با تغییر الگوی فکری، مسیرهای عصبی مرتبط با خاطرات ناخوشایند را بازنویسی کنید. سوال: آیا تا به حال تلاش کرده‌اید خاطره‌ای را با جایگزین کردن جزئیاتش تغییر دهید؟

راهکار:

این جمله را به‌عنوان یک اصل برای بهداشت روانی در نظر بگیرید: ذهن مثل یک حافظه محدود است. هر بار که خاطره‌ای بی‌ارزش را مرور می‌کنید، از فضای ذهنی برای چیزهای مهم‌تر می‌کاهید. تمرین کنید که خاطرات آزاردهنده را مثل فایل‌های موقت از حافظه پاک کنید.

لحظه‌های کوتاه که عمری آزار می‌دهند:

آیا می‌دانستید مغز انسان خاطرات تروماتیک را با جزئیات بیشتر و به صورت 'فلش‌بال' (Flashbulb memory) ذخیره می‌کند؟ این پدیده به خاطر فعال شدن بیش از حد آمیگدال (مرکز ترس) در لحظه وقوع حادثه است که باعث می‌شود خاطره با شدت عاطفی بالا کدگذاری شود. حتی یک لحظه کوتاه می‌تواند نورون‌های مرتبط با حافظه را به طور دائمی تغییر دهد. سوال اینجاست: آیا می‌توان با تکنیک‌های درمانی مثل EMDR این خاطرات را بازنویسی کرد؟

راهکار:

این متن به خوبی نشان می‌دهد که شدت عاطفی یک لحظه، بیشتر از طول آن اهمیت دارد. شاید بتوان این تجربه را به زخم‌های کوچکی تشبیه کرد که اگر درمان نشوند، جای زخم ماندگار می‌گذارند. راهکار مفید این است که به جای سرکوب خاطرات، با تکنیک‌های ذهن‌آگاهی (Mindfulness) یا بازسازی شناختی، به آن‌ها معنا ببخشیم.