عاقبت دل شکستن؛ اشک دلشکسته خانه را ویران میکند:
دلشکستگی فقط یک استعاره نیست؛ مطالعات تصویربرداری مغزی نشان داده طرد عاطفی همان مناطقی از مغز را فعال میکند که در درد فیزیکی درگیرند: قشر سینگولیت قدامی و اینسولا. از نظر تکاملی، جدایی از گروه برابر با خطر مرگ بوده و مغز آن را بهعنوان زخم واقعی پردازش میکند. ضمناً اشک احساسی حاوی کورتیزول و پروتئینهای استرس است و گریه واقعی، بخشی از هورمونهای اضطراب را از بدن دفع میکند. حالا سؤال این است: چرا در فرهنگ ما گریه را نشانه ضعف میدانند، در حالی که بدن برای التیام طراحیاش کرده؟
راهکار:
این شعر از منظر روانشناسی ریشه در واقعیت دارد: طرد عاطفی همان شبکههای درد فیزیکی را در مغز فعال میکند. یک راه جذاب برای تکمیل آن، اضافه کردن مفهوم «مسئولیت عاطفی» است؛ یعنی ویرانیِ خانه، استعاره از فروپاشی امنیت روانی رابطه و خانواده است.