خانه امن من در آغوش تو:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد آغوش گرفتن طولانی (حدود ۲۰ ثانیه) باعث ترشح اکسیتوسین و کاهش کورتیزول میشود؛ همان هورمونی که استرس را کم میکند و حس اعتماد ایجاد میکند. جالب است بدانید مغز ما آغوش را بهعنوان یک «پناهگاه امن» پردازش میکند، درست مثل خانهای فیزیکی. آیا تابهحال به این فکر کردهاید که چرا برخی آغوشها بیش از بقیه آرامشبخشاند؟
راهکار:
این جمله تلنگر میزند که امنیت واقعی نه در دیوارهای فیزیکی، که در حضور و پیوند عاطفی با یک نفر معنا پیدا میکند.