جهان گذران و بیخیالی با خاله جون:
پارادوکس هراکلیتوس: هیچکس دو بار در یک رودخانه قدم نمیگذارد، چون نه انسان همان انسان است نه رودخانه همان رودخانه؛ با این حال مغز ما برای حفظ «خود» روایتی پیوسته میسازد. همین شکاف بین تغییر مداوم جهان و ثبات پنداشتهشده، منبع طنز و اضطراب است.
راهکار:
بازخوانی تازه: جهان گذراست، اما «گذراندن» فعل ماست؛ خنده و شوخی با خاله جون میتواند شکل کوچکی از ایستادن در برابر گذرایی باشد.