خیال کسی بودن

تو خیال منی که بیخیال من شدی:

درواقع مغز انسان هنگام عاشق شدن دوپامین و سروتونین را قربانی می‌کند تا معشوق را در مرکز توجه نگه دارد. وقتی آن فرد ناگهان «بیخیال» می‌شود، سیستم پاداش مغز دچار شکست می‌شود و همین باعث می‌شود خیال او حتی قوی‌تر از قبل باقی بماند. به این می‌گویند «اثر ناپایداری پاداش» که اعتیادآور است. سوال: آیا این خیال تو را زنده نگه می‌دارد یا از تو انرژی می‌کشد؟

راهکار:

این جمله انگار آینهای از یک پارادوکس روانشناختی است: هرچه ذهن ما کسی را بیشتر ایدهآل میکند، فقدانش دردناکتر میشود. شاید بتوانی این حس را در قالب یک داستان کوتاه یا شعر بلندتر بسط بدهی تا لایههای عمیق‌ترش را کشف کنی.