قدر چیزهای کوچک زندگی: چرا روزی بزرگ به نظر میرسند؟:
در روانشناسی، پدیده «خطای انتهای اوج» میگوید ما تجربیات را نه بر اساس مجموع لحظات، که بر اساس نقاط اوج و پایان به یاد میآوریم. همین باعث میشود روزمرگیها را دستکم بگیریم، اما وقتی به عقب نگاه میکنیم، مغز ناگهان روایتسازی میکند و قطرههای کوچک شادی را به اقیانوسی از معنا تبدیل میکند. این خطای حافظه شاید بزرگترین دشمن قدردانیِ آنی باشد. آیا حافظه ما نسبت به خوشیهای کوچک بیانصاف است؟
راهکار:
شاید بزرگی لحظات کوچک در این باشد که آنها مانند قطرههای بارانی بیصدا، حوضچه حافظه و معنا را پر میکنند؛ بیآنکه در لحظه متوجه باشیم، آینده ما را از همین قطرهها ساختهاند.