قبرشناس یا قدرشناس؟ تلخترین واقعیت آدمها:
بر اساس نظریهی مدیریت وحشت در روانشناسی، یادآوری مرگ انسانها را بیشتر به ستایشِ مردهها سوق میدهد، چون مردهها تهدیدکننده نیستند و باعث کاهش اضطراب وجودی میشوند. به همین دلیل، در مراسم ختم ناگهان همه قدرشناس میشوند؛ این سوگیری شناختی را روانشناسان «سوگیری پس از مرگ» مینامند. آیا تا به حال دیدهاید کسی برای زندهها همانقدر که برای فوتشدهها کامنت میگذارد، کامنت بگذارد؟
راهکار:
پارادوکس اینجاست که مردهها بیخطرترین رقیبهای ما هستند؛ برای همین ستایشِ آنها برای آدمها راحتتر از تحسینِ زندههایی است که هنوز میتوانند جایمان را بگیرند.