قدر لحظهها را بدانیم؛ برگشتی در کار نیست:
آیا میدانستی مغز انسان در پیشبینی آنچه ما را خوشحال میکند به شدت خطا میکند؟ تحقیقات نشان میدهد ما معمولاً ارزش لحظههای آینده را بیشتر از حال تخمین میزنیم (خطای پیشبینی عاطفی). این یعنی همان لحظهای که الآن داری تجربه میکنی، احتمالاً مهمتر از آن چیزی است که فکر میکنی. آیا میتوان واقعاً یاد گرفت در لحظه زندگی کرد؟
راهکار:
این جمله ما را به تأمل در ماهیت تکبعدی زمان دعوت میکند. یک نگاه عملیتر: بهجای تمرکز بر «از دست دادن»، میتوانی هر لحظه را با حواس پنجگانه ثبت کنی. مثلاً هنگام خوردن چای، فقط طعم و بو را تجربه کن. این همان «ذهنآگاهی» است که تحقیقات نشان میدهد رضایت از زندگی را افزایش میدهد.