تنهایی با ارزش؛ خالی از آدمهای بیارزش:
روانشناسی بین «تنهایی انتخابی» و «انزوای اجباری» تفاوت قائل است: اولی با افزایش خلاقیت، همدلی و خودشناسی همراه است؛ دومی التهاب و افسردگی را بالا میبرد. در خلوت، شبکه پیشفرض مغز فعال میشود و روایت شخصی بازنویسی میگردد. تنهایی شما انتخابی است یا تحمیلی؟
راهکار:
این جمله تنهایی را به پاداش «نبودن آدمهای بیارزش» تبدیل میکند؛ اما تنهایی وقتی واقعاً ارزشمند است که انتخابی باشد، نه فرار از قضاوت. تفاوتش در این است: در اولی خودت را میسازی، در دومی فقط فاصله میگیری.