قدر ندونتن آدم‌ها

وقتی دیر می‌فهمیم: حسرت قدر ندانستن:

این جمله یک «خطای تأخیر در قدردانی» را به‌تصویر می‌کشد: ذهن انسان معمولاً ارزش چیزها را فقط در لحظه فقدانشان درک می‌کند. جالب اینجاست که در روان‌شناسی به این «سوگیری دسترسی‌پذیری» می‌گویند—ما فقط وقتی متوجه نعمت می‌شویم که دیگر در دسترس نیست. سؤال اینجاست: آیا می‌شود بدون از دست دادن، قدر چیزها را دانست؟

راهکار:

این جمله رو می‌شه به‌عنوان یادآوری برای «همین حالا اقدام کردن» دید. اگر کسی منتظر شرایط عالی یا شخص «مناسب» است، شاید بهتر باشد بپرسد: «الان چه قدم کوچکی می‌توانم بردارم که بعداً حسرت نخورم؟»