همهچیز یا خیلی زود است یا خیلی دیر؛ چرا؟:
در فیزیک، زمان یک مختصهی بیطرف است؛ «زود» و «دیر» فقط برچسبهایی هستند که مغز ما برای کمبودِ قطعیت میسازد. طبق نظریهی انتظار-تخلف، وقتی نتیجه با پیشبینیات هماهنگ نباشد، آن را بهعنوان «دیر/زود» ثبت میکنی، نه بهعنوان واقعیت. پس جملهات بیشتر از جهانِ بیرون، از پردازشِ درونی خبر میدهد. آیا تا حالا شده همانقدر که یک اتفاق «دیر» عذابآور بود، بعداً همان «دیر» دقیقاً نجاتت بدهد؟
راهکار:
بازنویسیِ نگاه: «هر چیزی یا زود است یا دیر» یعنی ما در ذهن، زمانِ دیگری برای وقوعِ ماجراها ساختهایم. چه میشود اگر این جمله را اینطور بشنویم: همهچیز در لحظهی خودش اتفاق میافتد؛ فقط روایتِ ماست که دیر یا زود میشود.