قدر ندانستن خوشبختی

قدر جایی که هستی رو بدون:

بر اساس اصل «سازگاری لذت» (Hedonic Adaptation)، مغز انسان بعد از مدتی به هر شرایط مثبتی عادت می‌کند و دیگر آن را خوشبختی نمی‌داند. این یعنی «آنجا» واقعاً نمی‌داند چقدر خوشبخت است، چون هر لحظه‌ی خوب به تدریج عادی می‌شود. جالب اینجاست که همین ناآگاهی، خودش یک مکانیسم محافظتی برای جلوگیری از افسوس است.

راهکار:

این جمله به ما یادآوری می‌کند که گاهی خودِ ناآگاهی از خوشبختی، همان خوشبختی است. شاید بهتر باشد به جای حسرت «آنجا»، لحظه‌ای که الان در «اینجا» هستی را واقعاً ببینی.