قدر عزیزان را در زمان زنده بودن بدانیم:
پژوهشهای روانشناسی نشان میدهد ذهن انسان زیانها را تقریباً دو برابر سودها حس میکند؛ به همین دلیل وقتی کسی را از دست میدهیم، ارزشش ناگهان چند برابر میشود. این «سوگیری منفی» باعث میشود حضورِ همیشگی عزیزان را نادیده بگیریم و تنها غیبتشان را تمامقد درک کنیم. جالب اینکه در آیینهای باستانی مصر، عزاداری برای مردگان چنان پررنگ بود که معابدِ مردگان از خانههای زندگان بزرگتر بود؛ اما خودِ مصریها میگفتند: «در حالی که زندهای، نوشیدنی بنوش.» آیا ممکن است عزا در واقع برای زندههاست، نه مردهها؟
راهکار:
این شعر در واقع یک آینه است: سوگواری بیش از آنکه به حالِ رفتهها فایده کند، برای آرامشِ بازماندگان است. پس هر محبتی که همین امروز به زندهها میکنی، هم هدیهای به آنهاست و هم بیمهای برای آرامشِ فردای خودت.