حس من به تو؛ تنها چیزی که قدیمی نمیشود:
در فیزیک کوانتوم، «درهمتنیدگی» پدیدهای است که دو ذره، فارغ از فاصله، برای همیشه به سرنوشت یکدیگر گره میخورند. گویی عشق پایدار، تنها قانون جهان است که در برابر فرسودگی زمان مقاومت میکند. آیا این پایداری، خود نوعی شکستن قانون ترمودینامیک (بینظمی حتمی) نیست؟
راهکار:
این حس ثابت را میتوان به یک «ثابت کیهانی» تشبیه کرد؛ مانند سرعت نور در خلا که با گذر زمان و تغییر شرایط، پایدار میماند. شاید جالب باشد که این مفهوم فیزیکی را در یک اثر هنری (یک عکس، یک طرح یا چند خط شعر) تجسم کنی.