احساس دیده نشدن آدمهای معمولی؛ جایی در قلب دیگران:
در روانشناسی اجتماعی، «توهم شفافیت» میگوید ما فکر میکنیم دیگران متوجه احساسات ما هستند، در حالی که نیستند؛ برای همین آدمهای معمولی اغلب نامرئی میمانند. از طرفی اثر «اقلیت پر سروصدا» باعث میشود اقلیت کوچکی که دیده میشوند، معیار «خاص بودن» را تعریف کنند و بقیه خودشان را با آن مقایسه کنند. نتیجه این است که اکثریت با وجود اکثریت بودن، احساس اقلیتِ حذفشده میکند.
راهکار:
از نگاه روانشناسی، «معمولی بودن» در دنیایی که مدام خاص بودن را نمایش میدهد، خودش به یک تجربه جمعی تبدیل شده؛ یعنی میلیونها نفر جدا جدا فکر میکنند دیده نمیشوند، در حالی که دقیقاً شبیه همدیگرند.