کاپل بودن با غم

کاپل بودن با غم؛ شوخی تلخ تنهایی:

در روان‌شناسی به این حالت «رمانتیک‌سازی غم» می‌گویند؛ مغز برای فرار از ابهام، اندوه را به یگانه همدم امن تبدیل می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند افرادی که غم را بخشی از هویت خود می‌دانند، کمتر به دنبال تغییر می‌روند چون ترک آن نوعی فقدان هویتی است. غمِ آشنا، از ناشناخته‌ها امن‌تر به نظر می‌رسد.

راهکار:

در این جمله غم از یک احساس گذرا به یک هویت وفادار تبدیل شده؛ ذهن با شوخی، درد را قابل تحمل می‌کند. شاید پشت این رابطه با غم، ترس از رها کردنِ چیز آشنا و قدم گذاشتن به ناشناخته‌هاست.