رها کردن و پذیرش؛ هنر اصرار نکردن بهموقع:
در روانشناسی، «قانون کنترل معکوس» ویکتور فرانکل میگوید هرچه بیشتر تلاش کنی چیزی را کنترل کنی یا به دستش بیاوری، احتمال فرارش بیشتر میشود. پژوهشهای مربوط به «تلاش برای خوابیدن» هم نشان دادهاند اصرار بر یک حالت ذهنی، دقیقاً حالت مخالف را فعال میکند. در سنت دائوئیستی، اصل «وو وی» یعنی عملِ بیاجبار؛ آب با وجود نرمی، سنگ را میبَرد چون اصرار نمیکند، مسیرش را پیدا میکند. مغز هنگام رها کردن، از مدار تهدید خارج میشود و امکان ارزیابی دقیقتر فراهم میشود.
راهکار:
رهایی همیشه انفعال نیست؛ گاهی فعالانهترین انتخاب است. اگر از زاویهٔ اقتصاد توجه نگاه کنی، انرژیات سرمایهٔ محدودی است که با اصرار روی چیزی که آمادهٔ ماندن نیست، هدر میرود. نسخهٔ رادیکالترش میتواند این باشد: بهجای «اصرار نکن» بگو «در لحظه تصمیم بگیر و بعد رها کن»؛ چون تصمیم کنترل توست و رها کردن، احترام به نتیجه.