قایم کردن کفش

دلتنگی کودکانه برای نرفتن عزیزان:

در روان‌شناسی رشد، پنهان‌کردن کفش دیگران نوعی «جادوی کودکانه» است؛ کودک تصور می‌کند با کنترل یک شیء مرتبط، می‌تواند رفتن را مهار کند. این همان مرحله تفکر جادویی پیش‌عملیاتی پیاژه است. جالب اینجاست که بزرگسالی این الگو را با پنهان‌کردن پیام‌ها، عکس‌ها یا هدیه‌ها ادامه می‌دهد؛ فقط شیء عوض می‌شود، نه نیاز به متوقف‌کردن زمان.

راهکار:

این جمله یک جادوی کودکانه است: پنهان‌کردن کفش، تلاش برای مهار جدایی با ابزار ملموس. در بزرگسالی، به‌جای کفش، ردپای آدم‌ها را در قاب عکس، پیام صوتی یا یک بوی آشنا پنهان می‌کنیم تا رفتنشان دیرتر شود.