ناپایداری زندگی؛ سوار بر قایقی که به غرق شدن میرود:
در فیزیک، آنتروپی میگوید هر نظم موضعی، مثل قایق، در نهایت با محیط به تعادل میرسد؛ یعنی غرق شدن بازگشت ماده به دریا است. از منظر روانشناسی وجودی، اروین یالوم معتقد است رویارویی با مرگ نه افسردگی، بلکه بیداری میآفریند؛ چون فقط وقتی ساحل ناممکن است، موجها واقعی میشوند.
راهکار:
این تصویر را میتوان اینطور بازسازی کرد: اگر مقصد نهایی از پیش معلوم باشد، تنها تجربهی همان مسیر است که وزن پیدا میکند؛ پس قایقِ در حال غرق شدن میتواند تبدیل به جایی شود که برای اولین بار دریا را واقعاً میبینی.