به خودم آمدم؛ شعر عاشقانهای از علیرضا آذر درباره یگانگی:
در روانشناسی اجتماعی، پدیدهای هست به نام «شمول دیگری در خود» (Inclusion of Other in the Self): پژوهشها با fMRI نشان میدهند که وقتی به عزیزان فکر میکنیم، الگوهای مغزیمان شبیه وقتی است که به خود فکر میکنیم. عشق، به معنای واقعی، دیگری را جزیی از هویت ما میکند. این آمیختگی شناختی فراتر از «دل بستن» است — یعنی نقشههای ذهنی ما بازنویسی میشوند. آیا این مرزهای منِ گسترشیافته، روزی شامل تمام انسانها خواهد شد؟
راهکار:
این بیت را میتوان بازتاب لحظهای دانست که «من» از قفس تنهایی بیرون میآید و با «تو» چنان درمیآمیزد که جهان را تازه میبیند؛ شاید همان نقطهای که عشق از یک احساس به یک هویت تبدیل میشود.