جذب افراد مغرور

روانشناسی فرار از محبت و جذب آدم‌های مغرور:

در روانشناسی به این «تقویت متناوب» می‌گویند: وقتی محبتِ یک نفر همیشه در دسترس است، مغز آن را قطعی و کم‌ارزش می‌بیند؛ اما سردی و غرورِ نفر دیگر مثل قمار عمل می‌کند. هر بار که ذره‌ای توجه از او می‌گیریم، دوپامین بیشتری نسبت به محبتِ پایدار ترشح می‌شود. به همین دلیل آدم‌ها اغلب عشق امن را رها می‌کنند و دنبال کسی می‌روند که تأییدش غیرقابل پیش‌بینی است. این الگو ریشه در ترس از صمیمیت و باور ناخودآگاه «آنچه سخت به دست آید ارزشمندتر است» دارد.

راهکار:

این لحظه را می‌توان جور دیگری دید: تو از خودِ محبت فرار نمی‌کنی، از تصویری که از «ارزشمندیِ خودت» در آینه محبتِ بی‌قید می‌بینی می‌ترسی. غرورِ دیگری چون تأییدش دیر می‌آید، حس موفقیت کاذب می‌سازد؛ در حالی که محبتِ راحت، آینه‌ای است که گاهی تحمل دیدنش را نداریم.