فرار از محبت

فرار از محبت: ریشه روانی یک الگوی دردناک:

سیستم دلبستگی در کودکی شکل می‌گیرد؛ اگر پاسخ مراقبان به نیازهای عاطفی کودک ناپایدار بوده باشد، مغز در بزرگسالی نزدیکی عاطفی را با از دست دادن کنترل اشتباه می‌گیرد. این یک واکنش عصبی است، نه سنگدلی. جالب است که این افراد دقیقاً بعد از اوج شیفتگی و احساس صمیمیت فرار می‌کنند. آیا این فرار از عشق است یا از خودِ واقعی که در آینه محبت می‌بینند؟

راهکار:

این رفتار اغلب از الگوی دلبستگی اجتنابی نشأت می‌گیرد؛ فرد به‌طور ناخودآگاه صمیمیت را تهدیدی برای استقلال خود می‌بیند. مغز او محبت را با خطر یکی می‌گیرد، نه بی‌مهری. آگاهی از این چرخه مانع سرزنش خودت می‌شود.