دختر شبیه پروانه؛ جذابیت و دستنیافتنی بودن:
پروانهها بالهایشان را با فلسهای ریز میسازند که رنگشان ساختاری است، نه رنگدانهای؛ همین باعث میشود از هر زاویه فرق کنند. جذابیت انسانی هم تا حدی در چشم بیننده ساخته میشود، نه در فرد؛ روانشناسان به آن «اثر هاله» میگویند. پس بخشی از «سخت گفتن» شاید فاصلهی واقعی نباشد، محصول زاویهی نگاه ماست. کدام بخش جذابیت، واقعی و کدام بخش ساختهی نگاه بیننده است؟
راهکار:
پروانه نه برای گرفتن است نه توصیف کردن؛ نماد گذر و آزادی است. اگر زیبایی را لحظهای ببینی، نه مالکیتی، «سخت گفتن» تبدیل میشود به پذیرفتن فاصلهای که خودِ زیبایی میسازد. این فاصله هم آزاردهنده نیست؛ بخشی از جذابیت است.