لحظهای که فقط من و رفیقم میفهمیم:
خندهی مشترک بین دو نفر، دوپامین و اکسیتوسین رو همزمان ترشح میکنه و پیوند اجتماعی رو محکمتر از هر حرفی میکنه. جالب اینجاست که مغز آدمهای بیرون حلقه دقیقاً همون لحظه رو بهعنوان «تهدید ناشناخته» پردازش میکنه. تحقیقات نشون داده خندهی گروهی میتونه آستانه تحمل درد رو تا ۳۰٪ بالا ببره. سوال برای شما: چند بار شده با رفیقت از خنده بترکین و بعدش یه مدت طولانیتر از حد معمول دوست بمونین؟
راهکار:
اگر حس این لحظه رو دوست داری، یه دفترچه یا پوشه مخصوص به اسم «خاطرات پوکیدن از خنده» بساز و یه خط از هر موقعیت بنویس تا بعداً مرورش کنی.