اسنپ گرفتن برای کسی که از زندگیات میرود:
در روانشناسی، شوخی هنگام طردشدگی یک مکانیسم دفاعی بالغ به نام «طنز خودتنظیمگر» است؛ مطالعات نشان داده استفاده از آن ترشح کورتیزول را تا ۳۰٪ کاهش میدهد و به مغز کمک میکند موقعیت را کمتر تهدیدآمیز ببیند. در ادبیات فارسی، طنز برای هجو بیوفایی قدمتی طولانی دارد؛ از عبید زاکانی تا پیامکهای امروزی. این جمله در واقع یک آیین خداحافظی مدرن است: به جای التماس، برای رفتن طرف تاکسی اینترنتی میگیری.
راهکار:
این واکنش را میتوان «آیین خداحافظی با طنز» نامید؛ وقتی برای کسی که میرود اسنپ میگیری، عملاً کنترل روایت را دست خودت میگیری و بهجای قربانی، کارگردان صحنه میشوی. پژوهشها نشان میدهد شوخی پس از طرد، حس توانمندی را سریعتر از گریه یا سکوت برمیگرداند.