جواب کسی که اذیتت کرد

قانون کارما در عشق؛ جواب کسی که دلت را شکست:

مغز ما انتظار برای پشیمانی دیگران را مثل یک پاداش معوق پردازش می‌کند؛ ترشح دوپامین با تصور گریه‌ی شخص مقابل بالا می‌رود، اما هم‌زمان کورتیزول هم ترشح می‌شود. به همین دلیل، چسبیدن به این جمله می‌تواند فرد را در یک چرخه‌ی استرس پنهان نگه دارد. آیا رهایی واقعی با بی‌تفاوتی به واکنش او شروع نمی‌شود؟

راهکار:

این جمله در روانشناسی به «پیش‌بینی چرخه احساسی» نزدیک است؛ اما پژوهش‌ها می‌گویند انتظار برای پشیمانی دیگران، خود فرد را در مدار استرس نگه می‌دارد. رهایی واقعی وقتی است که واکنش او دیگر برایت مهم نباشد.