حافظه روزگار و عاقبت شکستن دل:
آمیگدال هنگام تجربه هیجانی منفی، هیپوکامپ را وادار میکند تا خاطره را با وضوحی تقریباً حسی بایگانی کند؛ برای همین است که آسیبهای عاطفی قدیمی ناگهان با یک بو یا صدا زنده میشوند. در سطح اجتماعی هم زنجیره رفتارهای آسیبزا معمولاً به شکل الگوهای تکراری برمیگردد. جالب اینجاست که حافظه قربانی اغلب دقیقتر از حافظه فرد آسیبزننده عمل میکند؛ چون درد، رمزگذاری حافظه را عمیقتر میکند.
راهکار:
از منظر روانشناسی، مغز خاطرات هیجانی منفی را با جزئیات بیشتری نسبت به خاطرات خنثی یا مثبت ذخیره میکند؛ بنابراین «حافظه روزگار» میتواند بازتابی از حافظه جمعی و فردی باشد که آسیبهای عاطفی را طولانیتر نگه میدارد.