زخمهای نامرئی روح؛ جنگی که هر شب تکرار میشود:
در روانشناسی، این «زخمهای نامرئی» اغلب تحت عنوان «ترومای پیچیده» یا «اختلال استرس پس از سانحه» مطالعه میشوند. جالب است که مغز، تهدیدهای عاطفی را دقیقاً مانند تهدیدهای فیزیکی پردازش میکند و واکنش «جنگ یا گریز» یکسانی را فعال مینماید، حتی اگر هیچ زخم فیزیکی در کار نباشد. آیا جامعه ما برای تشخیص و پذیرش این نوع زخمها به اندازه کافی مجهز است؟
راهکار:
این متن میتواند نقطه شروع یک گفتوگوی جمعی باشد. شاید بد نباشد از مخاطبان بپرسید: «برای کسانی که با چنین زخمهای نامرئی دستوپنجه نرم میکنند، چه فضای امنی در شبکههای اجتماعی میتوان ساخت؟»