جنگ بوک

بهتر از این گیرت نمیاد؛ تیکه‌ای به سبک جنگ بوک:

پارادوکس «سلیقه» این است که هرچه گزینه‌ها بیشتر می‌شوند، رضایت کمتر می‌شود؛ بری شوارتز اسمش را «پارادوکس انتخاب» گذاشت. از طرفی کنایه‌ی «بهتر از این گیرت نمیاد» دقیقاً همان مکانیزم مقایسه‌ی اجتماعی فستینگر است: ارزش یک چیز را نه با کیفیتش، که با مقایسه با گزینه‌های خیالی می‌سنجیم. جالب اینجاست که مغز هنگام پردازش کنایه، قشر پیش‌پیشانی میانی را فعال می‌کند؛ یعنی برای فهم این جمله باید همزمان دو واقعیت متناقض را پردازش کنی.

راهکار:

این جمله را می‌شود شروع یک دیالوگ طنازانه دید؛ اگر پاسخ بدهی «جنگ بوک هم جنگل خودش را دارد»، بازی کلامی ادامه پیدا می‌کند.