جمله کوتاه برای سنگ قبر: منو بعضی موقعها یاد کنید:
در روم باستان، سنگنوشتههای قبر اغلب خطاب به رهگذران بودند: «دوستم، آنچه هستی من بودم؛ آنچه هستم تو خواهی شد.» این سنت طنز تلخ از همانجا مانده است. روانشناسان میگویند شوخی با مرگ یکی از قدیمیترین مکانیزمهای انسان برای مهار اضطراب نیستی است؛ چون خنده، کنترل را به لحظهای برمیگرداند که در آن کنترلی وجود ندارد.
راهکار:
این جمله در واقع یک قرارداد عاطفی است: نه غم تحمیل میکند، نه فراموشی را میپذیرد. از نگاه روانشناسی سوگ، «یاد کردن گهگاه» نوعی ادامه پیوند با فرد ازدسترفته است؛ سبکتر از آیینگرایی اجباری و واقعیتر از سوگواری نمایشی.