عشق، روح و نفس الهی از دید ویکتور هوگو:
در یونان باستان «پنومه» هم به معنای نفس بود و هم روح؛ امروز هم ریشه «الهام» به دمیدن برمی‌گردد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد عشق رمانتیک سیستم پاداش دوپامین‌رژیک را مانند اعتیاد فعال می‌کند و همزمان تمرکز وسواس‌گونه می‌آورد؛ پارادوکسی که قرن‌ها استعاره روح و نفس را تغذیه کرده است.
راهکار:
این جمله را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: عشق نه‌تنها احساس، بلکه تنظیم‌کننده ریتم درونی است؛ مثل نفس که بی‌آنکه مالکش باشیم، ما را زنده نگه می‌دارد. برای همین عشق هم آرام می‌کند و هم بی‌قرار؛ چون هم خانه است و هم هوایی که باید هر روز تازه شود.